
Afgelopen week liep ik het Wilde Vrouwenpad in Limburg. Een route van ruim 30 kilometer van Echt via Thorn naar Roermond in het teken van sterke vrouwen. Wist je dat het witte stadje Thorn als zelfstandige staat meer dan achthonderd jaar door vrouwen geregeerd werd? En dat je via een van de immuniteitspoorten in het stift stapte waar je als vrouw veel vrijheid had? Veel is verloren gegaan, maar een van de immuniteitspoorten staat er nog, net als de Abdijkerk met het dameskoor en de kappitelzaal. Bijzonder ook zijn de plaquettes met alle namen van de abdis(vorstinnen) vanaf 991 tot 1797. De route naar Roermond gaat verder via de Galgenberg waar begin 1600 in een maand tijd zeker 75 onschuldige vrouwen als heks werden verbrand. Ze zaten eerst gevangen in de Rattentoren, de plek waar de tocht eindigt. Een tocht die uitnodigt stil te staan bij de positie van vrouwen in de afgelopen eeuwen. Brigitte Ars schreef een inspirerend boekje met deze, en 11 andere tochten. Als zoektocht naar de essentie van vrijheid en kracht om als vrouw je eigen pad te vinden.