Auteur: reiki_master

De afgelopen maanden las ik ‘Als vrouwen de aarde dragen’ (Sharon Blackie). Een prachtig boek dat laat zien hoe we onszelf als vrouw zijn kwijtgeraakt in de huidige patriarchale wereld. Dat laat zien wat we te doen hebben om onszelf en de wereld te helen. In verbinding met de natuur en haar cyclisch vermogen kunnen we ons verbinden met onszelf, onze innerlijke wijsheid, ons intuïtief weten. We hebben te wortelen op de grond waarop we wonen, als deel van de natuur met al haar wezens. We hebben onze vrouwelijke essentie te leven om de harmonie te herstellen in onszelf en de wereld om ons heen. Een boek dat resoneert, en herkenbaar is vanaf de eerste bladzijde. Een bijzondere gids naar meer bewust-zijn, naar authentiek leven voor ons als vrouw en de mensheid als geheel.

Zaterdag 17 februari begint het jaar van het vuurpaard. Een jaar met de energie van het temperamentvolle vuurpaard. Het paard beschikt over natuurlijk leiderschap, is enthousiast, sociaal en houdt van vrijheid. Het element vuur wakkert initiatief en daadkracht aan. Het jaar van het vuurpaard is er daarmee een jaar voor positieve energie en optimisme. Een jaar waarin authenticiteit en persoonlijke vrijheid centraal staan. Een perfecte periode om je eigen pad te volgen. Met vuur kan ook de vlam ook in de pan slaan. Dus houdt onrust en impulsiviteit in toom. Balans en geduld zijn toverwoorden in de komende tijd.

Slang stroopt haar huiden af
Werpt oude lagen weg
neemt afscheid 
Wat niet meer past
is nu passé

Vuurpaard staat te trappelen
Vol goede moed 
klaar voor nieuwe start
tintelend van levenslust

Jaar van paard met vuur
nodigt uit het oude los te laten
en dromen waar te maken
Jaar van vrijheid, passie, avontuur

Paard vraagt je om beweging
Galoppeer, draaf of stap
kies je eigen tempo
Laat je niet weerhouden
Ga waarheen je wilt

De volle maan reflecteerde vannacht haar licht op de besneeuwde wereld. Haar zachte energie was tastbaar. Deze volle maan in kreeft heeft de voelbare energie van verzachting. Van naar binnen keren en van ’thuis’. Thuis als in lekker binnen op de bank met een dekentje terwijl het buiten koud en glad is. Thuis ook in jezelf, genietend van de rust en het zijn. De eerste volle maan van het jaar staat in het teken van vrouwelijke energie. Van zachte kracht en zelf zorg. Van echt voelen wat nodig is. Niet blijven doorgaan op doelgerichte wilskracht maar juist vanuit de stilte en de zachtheid laten ontstaan wat komt. En het weer is ons gunstig gezind, werpt ons ter herinnering een zacht wit dekentje over de wereld. Geeft ons door gladheid en verwachte files ook het sein om de werkweek na de vakantie vanuit rust thuis op te starten.

Een dag van rituelen voor het nieuwe jaar. Wensen aan familie, vrienden en bekenden. Een frisse nieuwjaarsduik. Opruimen van de spullen rondom kerst. Voor mij ook de afronding van de Yuleperiode. Trekken van de laatste kaart voor m’n jaarlegging. Dan vormt zich vanuit het Yulealtaar/natuurmandala een klein altaartje voor het nieuwe jaar. Als ankertje voor de komende tijd, als herinnering voor dat wat echt belangrijk is, als rustpunt in drukke periodes die ongetwijfeld volgen. Gister creëerde ik traditiegetrouw al een ‘jaarbord’ voor het nieuwe jaar. Intuïtief scheurend uit tijdschriften en plakkend op een canvasdoek. Altijd weer verrassend wat er ontstaat. Ik blik ook weer even terug naar het bord van voorgaande jaren voor ik het nieuwe jaarbord een plaatsje geef. Ook dit jaarbord helpt me geregeld stil te staan bij wat ik voor ogen heb. Ben heel benieuwd wat jouw ritueel is voor het nieuwe jaar? En hoe zorg jij ervoor dat je bestendigt wat de Yuledagen/nachten je gebracht hebben? Waardeer het als je me een berichtje stuurt met jouw ervaringen.

Gister trok ik al de kaart ‘dankbaarheid’ en vanmorgen was dankbaarheid wat ik als eerste op de radio hoorde. Dankbaarheid gaat over het erkennen en waarderen van wat positief is, wat je blij maakt in het leven. Dat kan groot zijn maar ook alledaags en klein. Stilstaan bij waar je dankbaar voor bent helpt je je meer verbonden te voelen met jezelf en de wereld om ons heen. Het maakt ook dat je met meer waardering en respect omgaat met de natuur.

Een mooi ritueel om je dankbaarheid te tonen is het maken en geven van een klein offertje. Denk aan een offertje voor je voorouders of de natuur. Maak je eigen ritueel waarbij je een offertje maakt en neerzet. Laat je leiden door je intentie en intuïtie. Kies bijvoorbeeld bloemetjes of etenswaren als dank voor je voorouders. Denk aan gevonden steentjes, kastanjes of takjes bij het maken van een offertje voor de natuur.

Tijdens de eerste dagen in deze periode brandt de rode kaars die staat voor persoonlijke kracht. Daarna brandt de groene kaars die staat voor kracht van de natuur en de cyclus van leven en dood. Vanaf vandaag brandt de witte kaars, ze overlapt een dag met de groene en brandt vanaf morgen alleen. De witte kaars staat voor mens&natuur. Gaat over levenskracht, spiritualiteit en het begin van iets nieuws. Wit symboliseert ook zuiverheid, vrede, de bron. De witte kaars staat daarmee ook voor de verbinding met de essentie of oorsprong. Op allerlei manieren zijn we daar mee bezig; in ons geloof, in wat voor vorm dan ook; in oude tradities; spirituele stromingen etc.

Op weg naar de oorsprong van het leven is de Ho’oponopono een mooie aanvulling. Leuk en makkelijk toe te passen. De letterlijke betekenis is ‘goed goed doen’. Ho’oponopono is een eeuwenoud vergevingsritueel uit de Hawaïaanse wijsheidsleer Huna. Met als eenvoudige insteek de vraag hoe kunnen we liefde en vrede om ons heen verwachten als het oorlog is in onszelf? De Ho’oponopono helpt je de vrede in jezelf te vinden door de volle verantwoordelijkheid te nemen over je eigen gevoelens, gedachten en reacties. Dit vergevingsritueel gaat voorbij de dualistische kijk op de wereld. De basis is een perspectief van eenheid. De Ho’oponopono is een mantra die je helpt weer verbinding te maken met de bron, de liefde in jezelf. Vier eenvoudige zinnen waarmee je uit je schaduw stapt en de macht herwint om iets te veranderen, jezelf te helen en daarmee de wereld om je heen.

Sorry
Please forgive me
I thank you
I love you

Sorry voor de situatie, voor wat ik heb gezegd/of niet gezegd. Op een diepere laag zie ik dat alles rondom mij een spiegel is voor mij, om van te leren en te groeien. Bedankt dat je me dat hebt laten zien ook al is het pijnlijk. Dank je voor de kans een betere versie van mezelf te worden. Onder al die lagen zijn we één; komend vanuit dezelfde bron, in liefde verbonden.

Mocht je interesse hebben, er zijn verschillende gezongen versies van deze mantra te vinden op Youtube of Spotify. Een mooie vind ik de versie van Kelsey Kluijtmans.

Met de stroom mee

Meanderend
vol vertrouwen mee dobberend
op de stroom van het leven

Soms kolkend
opspattend zelfs
in ruige omstandigheden

Altijd in beweging
met de stroom mee

Soms kabbelend
in rustig vaarwater
of sijpelend
als het nijpend wordt

Altijd in beweging
met de stroom mee

Soms golvend
door onverwachte obstakels

Nu en dan vloeiend
en makkelijk vooruit

Altijd in beweging
met de stroom mee

Meanderend
ongeacht de omstandigheden
vol vertrouwen overgevend
aan de stroom van het leven

Winterkou, buiten is het onder nul. Op sloten en plassen ligt een laagje ijs. Ons meertje is koud (ca 4 graden) maar ijsvrij. Wind en watervogels zorgen voor voldoende beweging van het water waardoor het nog niet bevroren is. Een mooie plek voor ons winters dompelbad. We raken in gesprek met een man die het koude water ook trotseert. ‘Vrijwillig moeilijke dingen doen helpt me om makkelijker om te gaan met de moeilijke dingen van het leven’ vertelt hij ons. Ja dat herkennen we. Dippen is een oefening in bij jezelf blijven. In de rust blijven ademen en goed voelen wat kan en wat niet. Je grenzen verleggen door ze in acht te nemen. Voorbij de paniek komt het vertrouwen, volgt ontspanning en ontstaat ruimte. Het aangaan van uitdagingen biedt kans op groei en ontwikkeling. Welke uitdagingen ga jij aan om verder te komen in dat wat je voor ogen hebt?

Tijdens de eerste dagen in deze yuleperiode brandt de rode kaars die staat voor persoonlijke kracht. Gister was het de laatste dag voor de rode kaars en tegelijkertijd ook de eerste dag voor de groene kaars. Vanaf vandaag is alleen de groene aan. Deze kaars staat voor de kracht van de natuur. Staat symbool voor de steeds doorgaande cyclus van leven, dood en opnieuw leven. De groene kaars gaat over vruchtbaarheid, groei en hoop.

Het is buiten koud, helder en fris winterweer. We gaan op pad voor een vroege boswandeling. De laagstaande zon laat sommige plekken in het bos magisch oplichten. Alsof het vraagt; wat mag in het licht gezet? Even verderop spotten we een bruine bosuil die in een boomholte slaapt. Een mooie plek met goed uitzicht. De uil heeft goed zicht op dingen in de verte die anderen misschien (nog) niet zien. Gaat over mysterie en dat wat in het donker ligt. De uil is niet voor niks een boodschapper van transformatie en veranderingen. Staat bovendien symbool voor wijsheid en intuïtie. Wat heeft jou innerlijke wijsheid en intuïtie te vertellen? Wat leeft nog in je onbewuste dat gemanifesteerd mag worden?

Aan het eind van de middag nog even naar het bos. Het is stil, het licht is zacht en de lucht kleurt zachtroze. Het sikkeltje van de opkomende maan staat al boven de bomen. Vannacht zal sterrenbeeld maagd haar voeten op de horizon zetten waarna de zon zijn laagste punt zal verlaten en weer gaat klimmen. Een nacht om de oermoeder en onze eigen moeders te eren.

Een nacht om de vrouwen die mij zijn voorgegaan te eren, te bedanken voor alles wat ze me (door)gegeven hebben. Hun vrouwelijke kracht en wijsheid. Het leven. Zoals ik dat weer doorgeef aan de vrouw(en) na mij. ‘Toevallig’ kwam ik vanmiddag terecht in een laantje met grote oude beuken. De beuk is sterk verbonden met moeder aarde, symboliseert diepe wortels (gronding), creatie en voeding. Staat voor wijsheid en kennis. De beuk staat daarmee symbool voor het vrouwelijke principe.

Een nacht ook voor moeder aarde en haar cyclus van seizoenen. Haar kringloop van leven, dood en hernieuwd leven. Een nacht die gaat over afscheid nemen om vervolgens plaats te maken voor het nieuwe. Mijn pad liep vanmiddag ook via een bos met lariksen. Een magisch stukje bos met naaldbomen die als enige hun naalden laat vallen. De larix staat daarmee symbool voor loslaten en ik nam daarom een lariksappeltje mee.
Heb je de afgelopen 3 nachten al inzicht gekregen in wat je wil loslaten? Dan is dit het moment om er een passend ritueel aan te wijden. Met een lariksappeltje, of met een papiertje waarop je schrijft wat mag gaan. Verbrand het vervolgens boven een vlammetje. Vuur vernietigd, en vuur transformeert. Wat vergaat tot as kan dienen als voeding voor het nieuwe.